Ga naar de inhoud

Laurenskerk 50 jaar oud…14 dec 2018

 

http://tse1.mm.bing.net/th?&id=OIP.M0b08c5af1bb519ed9c608ed3bf122ebdo0&w=287&h=300&c=0&pid=1.9&rs=0&p=0

Vijftig jaar Herbouw Laurenskerk

Het duurt nog even, tot 14 december 2018, dan gedenken we dat de Grote of Sint Laurenskerk van Rotterdam opnieuw in gebruik werd genomen na de verwoesting op 14 mei 1940 en herbouw vanaf 19 mei 1952. Een gedenkwaardig gebeuren waar we nodige aandacht aan gegeven gaat worden. Regelmatig komen mensen spullen brengen uit de inboedel van inmiddels overleden ouders waarin de herbouw uitvoerig wordt gedocumenteerd. Inclusief liturgieboekjes van de 7 (!) kerkdiensten waarmee de kerk op die zondag werd ingewijd. Deze gedachtenis heeft een plek in de hernieuwde aandacht voor de architectuur van de Wederopbouw.

De Laurenskerk leeft voor veel mensen, vroeger en vandaag, en zonder twijfel ook morgen. Houd de datum in de gaten, u hoort er verder van!

 

 

Beste wensen

 

http://tse1.mm.bing.net/th?&id=OIP.Maa56bd382af165bd64ac16d6f7b0fb49o0&w=300&h=199&c=0&pid=1.9&rs=0&p=0

 

Beste wensen

Nog een dag of tien, dan hoeft het niet meer. Iedereen de ´beste wensen´ toezeggen. Een merkwaardige gewoonte eigenlijk. Als het nieuwe jaar begonnen is, voor je elkaar informeert over wat ook maar, dien je dat eerst te doen. Je voegt de ander toe: de beste wensen hè! Ja voor jou ook, antwoordt deze dan. Dat gezegd hebbende gaan we over tot de orde van het nieuwe jaar. Maar wat wens je elkaar nou eigenlijk? Al het beste? Weet je wat het beste is voor hem of haar? Geluk, voorspoed, beterschap, herstel van een gestrand huwelijk, herstel van een nare ziekte… Een zoen, knuffel of hug vervangt onze taalarmoede op zo´n moment.

 

De beste wensen, het lijkt een beetje op het keurig ingepakte verjaardagscadeau dat twee broers elkaar om en om bij hun verjaring schenken, en weer terugschenken, steeds het zelfde pakje. Met de beste wensen er bij natuurlijk. Ze hadden namelijk geen idee wat ze elkaar moesten schenken, een envelop met inhoud was zo saai, een echt cadeau beter. Alleen pakken ze het nooit uit, maar geven het over en weer, heen en weer.

De ´beste wensen´ is mogelijk net zo´n versleten begrip als ´nog een fijne dag verder´ waar ik eerder eens over schreef. Sommige mensen roepen op afstand als ´van hetzelfde ook voor jou´,  voor je nog maar een woord uitbrengt.

 

Wat zou het indringend zijn als we de moeite en tijd konden nemen ons zo in het leven van onze gesprekspartner te verdiepen, dat we iets zinvols konden zeggen: voor jou een jaar vol spannende nieuwe liefde. Of een jaar met de ontmoeting van je leven. Of een jaar met gezond kind. Of met ineens drie kleinkinderen. Of een geslaagde pensionering, een geslaagd toelatingsexamen, een dokter die zegt dat er niks aan de hand is. Een duurzaam jaar voor wie geen plofkip meer wil eten. Dat vraagt enige inleving voor de we naar de receptie gaan. Wie komen we straks tegen? Dan wordt het ter plekke heel onderhoudend en toch nog heel gezellig.

 

 

Bert Kuipers

 

Voor de Preek uit

  • door

http://tse1.mm.bing.net/th?&id=OIP.M29c1dc4b4441dd100adeee85975a8a0fo0&w=300&h=300&c=0&pid=1.9&rs=0&p=0

Het is woensdag en vandaag ga ik met de trein naar den Helder. Voor het werk. Ben de laatste tijd een paar keer achter elkaar in den Helder geweest omdat de Marinebasis partner geworden is vanwege Coventry, er wekelijks gebeden wordt voor Vrede en Verzoening, en vorig jaar een kanunnik uit Coventry een Cross of Nails kwam brengen. Nu gaan we er met het Coventryberaad Nederland vergaderen.

Den Helder had in onze familie een bijzondere naam. Mijn vader is er geboren, maar eigenlijk min of meer bij toeval. Zijn vader die schoolmeester was hield van mobiliteit en koos tijdens de 1e Wereldoorlog de marinestad als éen van de plekken waar hij een poos onderwijs wilde geven. Omdat er in die stad verder geen familiesporen meer te vinden zijn kwamen we er nooit. Het bleef een spannende naam. Als je er dan komt, zo´n heel eind door de kop van Noord-Holland, de trein houdt er op, het land houdt er op, dan valt het niet mee. Kaal, winderig, en veel lege plekken.

Marinemensen kunnen organiseren, als we het station uit komen – er blijkt een hele delegatie van ons beraad verstopt te zitten door de hele trein heen, – staat er een zowaar bus op ons te wachten om ons naar de basis te brengen. Bidders worden met achting behandeld…. Onze gewone dagelijkse ´klof´ steekt wel af tegen de onberispelijke marinepakken compleet met witte pet voor ´t officieel en charmante baret voor tussendoor.