Diner
Op 10 oktober vond in de van Nellefabriek het al vaker genoemde Laurentiusdiner plaats. Voor de klanten van de Voedselbank van Rotterdam en omstreken. Er was plek voor 800 mensen, tien procent kwam niet opdagen. Die hadden ineens geen zin. We hadden daar al een beetje op gerekend. Allerlei Bijbelse verhalen bleken onze gids voor dit event. Dus hadden we de stegen en de pleinen al afgezocht naar wie alsnog kon ingaan tot dit feest. Volgende keer zoeken we nog wat verder. ´Mijn huis moet vol worden´.
Het moest een diner worden, dus met bediening. Want een diner waar je voor in de rij moet staan om zelf op te scheppen uit metalen bakken, dat is ook wel aardig, maar toch niet echt een sjiek diner. Mensen van de voedselbank hebben bovendien al enige ervaring met in de rij staan.
Hogeschool Rotterdam zorgde voor de borden, glazen en bestek en nog veel meer. We dachten dat ze die wel uit alle vestigingen bij elkaar zouden rapen. Maar stel je voor: 150 borden met een blauw randje, 275 met een logo, en nog eens 300 met niks er op, maar wel wat dikkere rand. Dat zou toch geen gezicht zijn! Dus bestelden de Hogeschool zelf ergens allemaal dezelfde borden. Zo begint het op een diner te lijken. De maaltijd kwam niet van een gewone cateraar. Dat was te duur. Het werd een samenwerkingsmodel van een reeks partners. En die partners kregen gaandeweg steeds meer aardigheid in het gebeuren. Voegden nog hier en daar wat doe. Kommetje soep. Extra peertje. Lekker ijs.
Diner
