De Stichting Idieële Reclame (SIRE) is een campagne begonnen met radio- en t.v. spotjes om de dood bespreekbaar te maken. Mensen worden aangemoedigd om over sterven te praten en over hun eigen sterven in het bijzonder. Daarvoor heeft SIRE een onderzoek laten uitvoeren waaruit blijkt dat “een derde van de ondervraagden het moeilijk vindt om over het eigen overlijden te praten en een
vergelijkbare groep is bang voor de dood.” En “slechts een kwart van de ondervraagden geeft aan zelf een gesprek over de dood te beginnen.”

Misschien heeft SIRE het onderzoek wat kort samengevat waardoor mijn haren overeind gingen staan, maar bij de mensen die het moeilijk vinden om over het eigen overlijden te praten hoor ik ook en ik weet niet of ik dat graag anders zou willen. Als straks alles weer kan, verjaardagen, jubilea en andere dingen die aanleiding kunnen zijn voor een feestje, moeten we dan met een glas in de hand
over het eigen sterven gaan staan kwebbelen? Angst voor de dood lijkt me een vrij gezonde eigenschap.

Er is ondertussen alles voor te zeggen om er zo nu en dan eens bij stil te staan, bij het feit dat de dood bestaat. Als je sterft zonder dat je dat onder ogen durft te zien, dat is niet prettig. Niet voor jezelf, misschien nog minder voor de mensen eromheen.

Een jaar of wat geleden bestelde ik een Duits boek via Amazon in Duitsland. Daarvoor moeten dan wat gegevens ingevuld worden en een enkel kruisje aangeklikt. Maanden later zag ik (of Marian) dat elke maand een bedrag van een euro of 8 werd afgeschreven. Waar ik dat wel aan betaalde? Ik bleek lid van de Duitse afdeling van de vrienden van amazon.de te zijn. Om er achter en om er af te komen kreeg ik uiteindelijk een dame aan de telefoon van een call center op de Filipijnen. Zij legde uit hoe het zat en ze kon ook, met enige moeite, mijn lidmaatschap ongedaan maken. Ik brieste nog wat verontwaardiging door de lijn naar de Filipijnen. Zinloos en onterecht, maar zo gaat dat.

Jeff Bezos heeft nu van mijn abonnementsgeld een superjacht laten bouwen in Hardinxveld. Als het schip klaar is moet het over de Maas langs Rotterdam naar zee en daarvoor moet De Hef er even uit getild. Nederland, en op de radio werd gemeld in het bijzonder GroenLinks, staat op zijn kop. Die rijke stinkerd voor wiens speeltje “onze Hef” er zomaar uitgetild wordt, wat denkt-ie wel?

Ofschoon 2022 bijna een maand oud is lijkt het alsof het jaar nu begint. Woensdagavond rond 22.00 uur fietste ik over de Binnenrotte, het plein achter de Laurenskerk. Het was ‘nationale sluitingstijd’ en het was guur. Het plein was nog bruisend, vol met uitgaanspubliek. Ze hebben het over de korte en de lange termijn en dat de regering moet komen met een visie of een strategie hoe op langere termijn met de pandemie om te gaan.

Het zal een verstandige vraag zijn, maar ik vraag me af of dat kan. Wordt alles weer zoals het was, zoals woensdagavond leek? Of is er iets nieuws gekomen, waarbij het nieuwe is dat we meer gaan lijken op alle generaties die er voor ons waren. Dat het mensenbestaan een fundamentele onzekerheid kent, en dat we die oude wijsheid langzaam maar zeker aan het herontdekken zijn, of dat -ie zich in onze hoofden aan het nestelen is.